Je hoeft jezelf niet te bewijzen
Vaak heb ik het gevoel dat ik me moet “bewijzen” met mijn gaven.
Met mijn helderziendheid, helderhorendheid, helderwetendheid en heldervoelendheid help ik mensen, jongeren en kinderen in mijn coaching sessies.
Maar omdat het “wetenschappelijk” niet is bewezen, moet je je als energetisch werker soms bewijzen tegenover je omgeving.
De nuchtere mens vindt het allemaal maar niks en loopt ervan weg. “Klinklare onzin!” Alsof je “Gekke Harry” bent.
Dan heb je mensen die het niet meemaken, er niet echt in geloven, maar bij wie je wel je verhaal kwijt kunt. Stiekem staat er al een deurtje open.
Dan heb je andere mensen die ook met spirituele ontwikkeling bezig zijn en voor veel openstaan.
Dan heb je de mensen die al een tijd bezig zijn met spiritualiteit en al enige gronding hebben met zichzelf en de spirituele wereld. Elk op zijn of haar eigen niveau.
Hoe zou het zijn als het allemaal bewezen is dat jouw spirituele gaven echt bestaan? Dat het wetenschappelijk bewezen is.
Dan zouden we sowieso niet meer als “spiri-wiri gekkies” worden gezien.
Dan zou de wereld een stuk lichter leven. Omdat we zouden uitgaan van positiviteit, een lichter leven.
Omdat we beter naar ons hart zouden luisteren en naar wat ons wordt ingegeven.
Als we allemaal beter naar onze intuïtie zouden luisteren, zouden we:
- weten wanneer bepaald gedrag “fout” is en hier dus ook naar handelen.
- aardiger en liever voor elkaar zijn omdat we “weten” dat onaardig gedrag soms niet nodig is.
- meer uit lichtheid leven en dus een andere energie uitstralen.
- meer positiviteit in de wereld brengen, omdat er meer geduld zou zijn.
Ik ga nu bijvoorbeeld heel anders om met wachten. Zo was ik laatst een uur te vroeg voor het grof vuil. Toen bedacht ik me: wat heeft het universum voor mij in petto dat ik hier in Maarssen een uur moet wachten? Direct popte een vriendin van mij op, die ook een soort van interne upgrade meemaakt. We konden samen praten en “levelen”. Ik ging weg met fijne energie. Vergeet niet: als je je omringt met mensen met een hoge energiefrequentie, verhoogt dat ook jouw energiefrequentie.
Vergelijk het met een negatieve sfeer op je werk, waar veel wordt geroddeld en geklaagd. Dat geeft geen energie, het trekt juist energie weg. “Het vertroebelt de sfeer, de lucht.”
Als je je omringt met positieve mensen, die enthousiast en eerlijk zijn, waar veel wordt gelachen maar waar ook eerlijke gesprekken mogen plaatsvinden, dan voel je je begrepen. Dat is fijn voor je lichaam en geest.
En: waar je jezelf niet hoeft te bewijzen. Waar je niet wordt aangekeken alsof je Gekke Harry bent als je het hebt over jouw “toevalligheden”, je spirituele team of je oma die steeds op bezoek komt.
Want praten over jouw spiritualiteit… dat kan (nog) niet bij iedereen in jouw omgeving. Daardoor kun je je:
- alleen voelen.
- niet begrepen voelen.
- gefrustreerd raken, want “ik ben toch niet gek?”
- minder openstellen, omdat het toch niet wordt begrepen.
- een verlangen naar meer voelen, wat je niet wilt tegenhouden.
Maar vergeet niet, iedereen bewandelt zijn of haar eigen pad.
Dat je partner of vriendin je bijvoorbeeld niet meer kan volgen op jouw spirituele pad, betekent niet dat jullie niet meer samen kunnen zijn. Jullie zijn bij elkaar met een bepaald doel.
Het mooie is om uit te zoeken wat dat doel is, en toch een manier te vinden waarop je jezelf kunt zijn.
De vraag is ook: moet je altijd alles willen vertellen?
Dat ik die grote mammoet op de camping in Frankrijk “zag” (ik zie geen echte mammoet natuurlijk, maar ik zie beelden. Dus als ik tegen jou zeg: denk aan een roze lama, dan zie jij nu een roze lama in je hoofd), heb ik maar even achterwege gelaten bij mijn partner.
Het is veel leuker om dit te delen met iemand die hier helemaal in zit, omdat je dan uplift in elkaars energie.
Is het jammer dat ik dit niet kan delen met mijn partner? Natuurlijk. Het liefste zou ik alles willen delen. Maar dat is niet zijn pad.
Wat ik wel heb bij mijn partner, is dat hij achter me staat. Hij ziet dat ik blij word van mijn energetische coaching en mijn creatieve therapiesessies. Hij geeft me letterlijk de ruimte om dit te kunnen ontwikkelen, en ik heb hier nu zelfs mijn werk van kunnen maken.
Maar wat als er intern op spiritueel gebied veel gebeurt en je partner je niet meer kan volgen? Blijf praten!
Voel. Voel wat je wel en niet wilt en kunt vertellen. Je hoeft niet alles in één keer op tafel te gooien.
Blijf in contact. En vertel je verhaal in detail aan de naasten met wie je wel die spirituele band hebt.
Zou het niet mooi zijn als we een partner hebben die spiritueel met ons “levelt”? Ja, dat kan, en misschien heb je die al. Maar de meesten niet. En dat hoort ook bij het mens-zijn hier op aarde. Blijkbaar heeft dat te maken met ons doel, onze missie hier op aarde.
Als de weg al vrijgemaakt zou zijn, dan zouden we hier niets te leren hebben.
Maar jij, als mens – Piet of Kaatje – hebt, in jouw omhulsel als mens, iets te leren hier. En daarbij horen allerlei lessen.
Ik weet dat, als je in deze spirituele ontdekkingsreis zit, je je soms alleen kunt voelen.
Ook veranderen je vrienden. Je neemt bewust afscheid van vrienden die je totaal niet meer kunnen volgen. Dat kan verdrietig en pijnlijk zijn.
Maar soms is het nodig om verder te kunnen groeien en jezelf te blijven ontwikkelen. Je wilt energie krijgen van vrienden, niet bij elke stap bekritiseerd worden of het gevoel hebben dat je jezelf moet verdedigen.
Omdat ik zelf behoefte heb aan een groep mensen bij wie je terecht kunt voor een omhelzing, om even je verhaal kwijt te kunnen, hoe “gek” het ook klinkt, zonder oordelen, heb ik nu “Lucie’s Woonkamer Evening” georganiseerd.
Een avondje met je sokken op de bank, een kopje thee in je hand, en gewoon je verhaal delen. Luisteren naar de ander. Alleen DAT al is een steunende hand voor de ander.
Want we voelen ons soms niet gehoord, terwijl er zoveel gebeurt. Er gaat een wervelstorm door je heen, maar je kunt er niet veel over kwijt.
Terwijl het ook supermooi is wat er allemaal gebeurt! Te mooi om niet te delen.
Dat je al die synchroniteiten ziet. Je contact maakt met energie.
Bij deze nodig ik je uit voor Lucie’s Woonkamer.
P.s. Poppen er nu allemaal emoties of dingen door je heen? Ik ben benieuwd naar jouw verhaal. Stuur me gerust een berichtje op Instagram.
P.s. Vind je dit een fijn blogartikel om te lezen? Delen is lief! Zo help je anderen ook weer in hun proces.
Liefs, Lucie
Geef een reactie